De basis van het sociale beleid moet de strijd tegen armoede in al zijn vormen zijn. Het is een illusie om te denken dat armoede zich beperkt tot enkele straten van onze gemeente. Het is essentieel om de mensen die recht hebben op toelagen en subsidies te bereiken. Het OCMW moet daarom opener en toegankelijker worden.
We kunnen niet ontkennen dat er de laatste jaren stappen in de goede richting zijn gezet door het OCMW. Maar spijtig genoeg vaak omdat er hier of daar subsidies te rapen vielen. Dit kan absoluut niet de doelstelling zijn van het OCMW. Zaken zoals een consulent ouderenbeleid dienen bestendigd te worden en uit het subsidieverhaal gehaald te worden. Het organiseren van 6 gesubsidiëerde projecten rond armoede tijdens het Europees jaar van de Armoede is een stille dood gestorven en heeft dus nauwelijks een vervolg gekregen in Hoogstraten. Sociaal beleid moet uitgaan van de eigen noden, niet van het subsidieverhaal.
We wensen het anders te doen. In eerste instantie wensen we alle diensten die met sociaal beleid te maken hebben onder de loep te nemen om verdere optimalisatie door te voeren. Dit houdt eventueel ook in dat er personeel extra dient aangenomen te worden om dit te realiseren. Het kan voor ons niet dat mensen die om hulp vragen naar begeleding voor hun budget op een wachtlijst worden gezet. Budgetbeheer is een belangrijk element om uit het moeras te geraken. Sociaal beleid wil zeggen dat we niet enkel zitten te wachten tot er mensen achter budgetbeheer of begeleiding komen vragen, maar dat we proactief op zoek gaan naar waar we hulp kunnen en mogen bieden.
Maatschappelijk werkers moeten op zoek naar signalen van armoede achter de voordeur en dienen armoede zo vroeg mogelijk te detecteren. Ook de gevolgen van armoede verdienen onze aandacht. Armoede beperkt zich niet tot financiële problemen maar heeft ook zijn impact op onder andere slechte behuizing, gezondheidsproblemen, sociale armoede, vervoersarmoede en verminderde onderwijskansen.
Omdat energie één van de grootste kosten is in het huishoudelijk budget wensen we te starten met een energiecel die als taak heeft mensen informatie te verstrekken ter verbetering van energieverbruik, maar waar ook effectieve begeleiding wordt verstrekt bij het samen bekijken van sociale tarieven, het invullen van aanvragen voor sociale tarieven, het stimuleren tot samenaankopen. We organiseren desnoods zelf het samen aankopen van gas en elektriciteit, hoogrendementsglas, isolatiemateriaal …
Wij zijn voorstander van het werken met integratiecontracten bij leefloners mét daaraan gekoppeld een extra bijkomende vergoeding. Immers, personen die hun best doen door mee te werken om uit hun penibele situatie te geraken, dienen we zo veel als mogelijk te ondersteunen. We zijn dus sterke voorstander van het principe “voor wat, hoort wat”. Dit komt uiteindelijk ons allen ten goede. Maar dit vraagt uiteraard ook de nodige ondersteuning vanuit het sociaal huis. Het huisbezoekersteam dient verder uitgebreid te worden. Naast een consulent ouderenzorg dient er eveneens een consulent armoedebeleid aangesteld te worden.
We zijn absoluut gekant tegen verdere privatisering van sociale dienstverlening onder welke vorm dan ook, waaronder oa. Het obligatievoorrangsrecht van bejaardenwoningen, serviceflats. Dit noemen wij een asociaal beleid en het kan volgens ons nooit de taak zijn van het OCMW om de meer gegoeden onder ons te bevoordeligen in een basisrecht als zorgverlening. Ook initiatieven tot privatisering van sociale huisvestingmaatschappijwoningen waar we gedurende meerdere jaren als OCMW subsidies voor ontvangen hebben, kan volgens ons niet.
Niet enkel in Hoogstraten zijn er faciliteiten nodig voor onze senioren, maar ook in onze andere woonkernen. Wij zijn voor een doorgedreven decentralisatie van het seniorenbeleid door o.a. serviceflats en dienstencentra in verschillende deelgemeenten. We onderzoeken de mogelijkheid naar decentralisatie van dienstverlening en kleinschalige woonvoorzieningen voor senioren. In de mate dat het mogelijk is dient vanuit de “moederorganisatie (wzc in Hoogstraten)” clusters gevormd te worden in verder afgelegen deelgemeenten zoals Meer, Meerle, Meerseldreef. We bekijken ook de mogelijkheden van zorgboerderijen voor dementerenden of thuishuizen in verschillende deelgemeenten.
We dienen in Hoogstraten echter ook specifiek te gaan kijken naar huisvesting voor mindervaliden. De langst wachtende voor een plaatsje in Homiva is 8 jaar. Ook de geestelijke gezondheidszorg dient verder uitgebreid te worden in Hoogstraten.
Wij vinden het maar logisch dat het sociale huis ruim toegankelijk is, dus dagelijks van 9 tot 5. Daarnaast dienen we terug naar de bevolking te gaan en wensen we dus ook zitdagen te organiseren in verder afgelegen deelgemeenten zoals Meer, Meerle en Meersel-Dreef.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten